ارتباط داروهای دیابت با یک مشکل نادر بینایی
به گزارش پاراسول، داروهای محبوب مورد استفاده برای درمان دیابت نوع 2 و چاقی که بعنوان آگونیست های گیرنده GLP-1 شناخته می شوند، با افزایش اندک خطر مبتلا شدن به یک بیماری نادر اما جدی چشمی مرتبط هستند.
به گزارش پاراسول به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، طبق مطالعه ای در دانشگاه راتگرز، این داروها که شامل داروهای شناخته شده ای مانند Ozempic، Wegovy، Mounjaro و Zepbound می شوند، امکان دارد با احتمال بیشتر نوروپاتی ایسکمیک اُپتیک مرتبط باشند.
این عارضه شامل کاهش ناگهانی جریان خون به عصب بینایی در چشم است که می تواند منتج به از دست دادن سریع و اغلب دائمی بینایی شود.
در حالی که یافته ها توجه جامعه پزشکی را به خود جلب کرده است، پژوهشگران تاکید کردند که تهدید جدی برای بیماران خیلی کم است. خطرات امکان دارد منعکس کننده تفاوت در سلامت زمینه ای شرکت کنندگان در مطالعه، که همه آنها دیابت نوع ۲ داشتند، باشد تا یک اثر مستقیم دارو. پژوهشگران گفتند که برای تعیین علت، مطالعه بیشتری لازم است.
برای این مطالعه، پژوهشگران گروه بزرگی از بزرگسالان بین ۱۸ تا ۶۵ سال را که تحت درمان دیابت نوع ۲ بودند، بررسی کردند.
آنها دریافتند که در هر ۱۰۰۰۰ بیمار تحت درمان با داروهای GLP-۱ در یک دوره ۱۸ ماهه، در مقایسه با بیمارانی که دو نوع دیگر از داروهای دیابت به نام مهارکننده های SGLT۲ یا مهارکننده های DPP۴ مصرف می کردند، حدودا سه تا چهار مورد احتمال مبتلاشدن به این عارضه بالا رفته است.
«چینتان دیو»، نویسنده اصلی و عضو هیات علمی موسسه بهداشت راتگرز نیوجرسی، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «اگرچه نوروپاتی ایسکمیک اُپتیک، عارضه ای نادر بود، اما از نظر بالینی مهمست برای اینکه می تواند شامل از دست دادن ناگهانی بینایی باشد. افزایش ریسک کم بود، اما پزشکان و بیماران باید از این ارتباط بالقوه آگاه باشند.»
در این مطالعه اشاره شد که بیشتر موارد در مردان یا افراد بین ۵۰ تا ۶۵ سال رخداده است.
این بیماری به طور معمول بصورت تاری دید، کاهش دید یا از دست دادن قسمتی از میدان دید فرد در یک چشم، بجای نابینایی کامل، بروز می کند. پژوهشگران گفتند، بااینکه تعدادی از بیماران امکان دارد در ماه های بعد از این رویداد بهبود جزئی را ببینند، اما این لطمه اغلب دائمی است.
دیو اظهار داشت: «از آنجا که نوروپاتی ایسکمیک اپتیک می تواند با از دست دادن ناگهانی بینایی بروز کند که امکان دارد دائمی باشد، تشخیص زودهنگام علایم و ارزیابی سریع چشم پزشکی می تواند خصوصاً برای بیمارانی که در معرض خطر اولیه بالاتری هستند، مهم باشد.»
به طور خلاصه، محققان گفتند که برای تعیین علت، مطالعه بیشتری لازم است. برای این مطالعه، محققان گروه بزرگی از بزرگسالان بین ۱۸ تا ۶۵ سال را که تحت درمان دیابت نوع ۲ بودند، بررسی کردند.آنها دریافتند که در هر ۱۰۰۰۰ بیمار تحت درمان با داروهای GLP-۱ در یک دوره ۱۸ ماهه، در مقایسه با بیمارانی که دو نوع دیگر از داروهای دیابت به نام مهارکننده های SGLT۲ یا مهارکننده های DPP۴ مصرف می کردند، حدوداً سه تا چهار مورد احتمال مبتلاشدن به این عارضه بالا رفته است. در این مطالعه اشاره شد که بیشتر موارد در مردان یا افراد بین ۵۰ تا ۶۵ سال رخداده است. این بیماری به صورت معمول به صورت تاری دید، کاهش دید یا از دست دادن قسمتی از میدان دید فرد در یک چشم، به جای نابینایی کامل، بروز می کند.
منبع: parasol.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب