ورزش نکردن عوارض دیابت را تشدید می کند
پاراسول: یک مطالعه جدید می گوید ورزش نکردن بخش زیادی از مشکلات سلامتی افراد دچار دیابت نوع 2 را تشکیل می دهد.
به گزارش پاراسول به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که تا ۱۰ درصد از عوارض دیابت مانند سکته مغزی، نارسایی قلبی، بیماری قلبی و از دست دادن بینایی را میتوان به کم تحرکی نسبت داد.
«جین فتر»، محقق ارشد و پژوهشگر پزشکی دانشگاه فدرال ریو گرانده دو سول در برزیل، اظهار داشت: «عوارض دیابت اغلب به عنوان عواقب اجتناب ناپذیر این بیماری تلقی می شوند.»
فتر در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «یافته های ما با نشان دادن این که میتوان بوسیله افزایش قابل دستیابی فعالیت بدنی در میان افراد دچار دیابت، از بخش قابل توجهی از این عوارض جلوگیری کرد، این ایده را به چالش می کشد.»
برای این مطالعه، محققان داده های مربوط به تقریبا ۲.۴ میلیون نفر را از ۲۷ مطالعه بهداشتی قبلی که در سرتاسر جهان انجام شده بود، جمع آوری کردند.
محققان با بهره گیری از این داده ها، سطح فعالیت بدنی را در میان افراد دچار دیابت و همین طور هرگونه عوارض در رابطه با دیابت که در آنها به وجود آمده بود، ردیابی کردند.
این تیم، عدم فعالیت بدنی را به عنوان عدم رسیدن به حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط تا شدید در هفته تعریف کردند.
طبق گفته مراکز کنترل و پیش گیری از بیماریهای ایالات متحده، نمونه هایی از ورزش با شدت متوسط شامل پیاده روی سریع، دوچرخه سواری آهسته، یوگای فعال، یا کارهای تعمیراتی عمومی در حیاط یا خانه است.
ورزش های شدید شامل دویدن، شنا، رقص هوازی، دوچرخه سواری سریع، طناب زدن و کارهای سنگین حیاط مانند بیل زدن است.
نتایج نشان داد که عدم فعالیت بدنی در میان افراد دچار دیابت موارد زیر را شامل می شود:
• ۱۰.۲٪ سکته مغزی
• ۹.۷٪ رتینوپاتی دیابتی
• ۷.۳٪ نارسایی قلبی
• تا ۷٪ بیماریهای قلبی
محققان گفتند که زنان و افراد با تحصیلات کمتر به صورت مداوم سطح بالاتری از عوارض دیابت در رابطه با کمبود ورزش را تجربه می کنند.
فتر اظهار داشت: «این مطالعه فعالیت بدنی را به عنوان یک جزء اصلی پیش گیری از عوارض دیابت تعریف می کند. ترویج فعالیت بدنی در میان افراد دچار دیابت می تواند بستری شدن در بیمارستان، ناتوانی و هزینه های مراقبت های بهداشتی را کم کند، در حالیکه کیفیت زندگی را بهبود می بخشد.»
با این حال، محققان هشدار دادند که باتوجه به تفاوت در نحوه انجام فعالیت بدنی در نقاط مختلف جهان، یک رویکرد یکسان برای همه مؤثر نخواهد بود.
به عنوان مثال، مردم در کشورهای ثروتمند تمایل دارند در اوقات فراغت خود ورزش کنند، در حالیکه در کشورهای کم درآمد، مردم فعالیت بدنی خویش را به عنوان قسمتی از کار خود انجام می دهند.
منبع: پاراسول
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب