پاراسول: برمبنای بررسی جدید شواهد که بالاتر از نیم میلیون حاملگی را در بر می گیرد، هیچ ارتباط مشخصی بین مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی و اوتیسم یا اختلال بیش فعالی در کودکان وجود ندارد.
به گزارش پاراسول به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران گزارش دادند که داده های جمع آوری شده از 36 مطالعه هیچ ارتباط معناداری بین داروهای ضد افسردگی و اختلالات رشدی در کودکان نشان نداد.
دکتر «وینگ چانگ چانگ»، محقق ارشد و رییس روانپزشکی دانشگاه هنگ کنگ، اظهار داشت: «مطالعه ما شواهد اطمینان بخشی عرضه می کند که داروهای ضد افسردگی رایج، خطر مبتلا شدن به اختلالات عصبی-رشدی مانند اوتیسم و اختلال بیش فعالی را در کودکان افزایش نمی دهند.»
چانگ در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «در حالی که همه داروها خطراتی دارند، قطع مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی به سبب افزایش ریسک عود نیز خطراتی دارد. بنابراین، برای خانمهایی که افسردگی متوسط تا شدید دارند، پزشکان و بیماران باید خطرات و مزایای احتمالی ادامه درمان با داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی را در مقابل مضرات احتمالی افسردگی درمان نشده به دقت بسنجند.»
برای بررسی جدید، پژوهشگران از ۳۷ مطالعه شامل نزدیک به ۶۵۰، ۰۰۰ حاملگی که در آنها از داروهای ضد افسردگی استفاده شده بود، در مقایسه با نزدیک به ۲۵ میلیون حاملگی که در معرض داروهای ضد افسردگی قرار نگرفته بودند استفاده کردند.
در ابتدا به نظر می رسید نتایج نشان دهنده ی ارتباطی است و نشان داده است که مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی با ۳۵٪ خطر بیشتر مبتلا شدن به اختلال بیش فعالی و ۶۹٪ افزایش احتمال مبتلا شدن به اوتیسم هم راه است.
محققان گفتند اما این خطرات بعد از آنکه پژوهشگران سایر عوامل خطر اختلال بیش فعالی و اوتیسم را درنظر گرفتند، از بین رفتند.
چانگ اظهار داشت: «اگرچه مطالعه ما افزایش کمی در خطر مبتلا شدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی در فرزندان خانمهایی که در دوران حاملگی از داروهای ضد افسردگی بهره برده بودند، نشان داد، اما با درنظر گرفتن سایر عوامل، این خطر نیز از بین رفت.»
او اظهار داشت: «این افزایش ریسک همین طور در فرزندان پدرانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کردند و مادرانی که پیش از بارداری، اما نه در دوران بارداری، از داروهای ضد افسردگی استفاده می کردند، مشاهده شد.»
وی در ادامه اضافه کرد: «در مجموع، این نشان داده است که خود داروهای ضد افسردگی سبب افزایش ریسک مبتلا شدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی نمی شوند، بلکه به احتمال زیاد به سبب عوامل دیگری همچون استعداد ژنتیکی برای مبتلا شدن به بیماری هایی مانند اختلال بیش فعالی، اوتیسم و بیماری های سلامت روان است.»
محققان گفتند که افزایش ریسک در مورد داروهایی مانند آمیتریپتیلین یا نورتریپتیلین مشاهده شد، اما این داروها اغلب در موارد پیچیده یا شدید افسردگی مقاوم به درمان تجویز می شوند.
این بررسی همین طور هیچ خطری بین دوزهای بالا و پایین داروهای ضد افسردگی مصرف شده توسط مادران پیدا نکرد.
خلاصه اینکه جهت بررسی جدید، محققان از ۳۷ مطالعه شامل نزدیک به ۶۵۰، ۰۰۰ حاملگی که در آنها از داروهای ضد افسردگی استفاده شده بود، در مقایسه با نزدیک به ۲۵ میلیون حاملگی که در معرض داروهای ضد افسردگی قرار نگرفته بودند استفاده کردند. در ابتدا به نظر می رسید نتایج نشان دهنده ی ارتباطی است و نشان داده است که مصرف داروهای ضد افسردگی در دوران حاملگی با ۳۵٪ خطر بیشتر مبتلا شدن به اختلال بیش فعالی و ۶۹٪ افزایش احتمال مبتلا شدن به اوتیسم هم راه است. پژوهشگران گفتند اما این خطرات پس از آنکه محققان سایر عوامل خطر اختلال بیش فعالی و اوتیسم را در نظر گرفتند، از بین رفتند. چانگ گفت: باآنکه مطالعه ما افزایش کمی در خطر مبتلا شدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی در فرزندان زنانی که در دوران حاملگی از داروهای ضد افسردگی بهره برده بودند، نشان داد، اما با در نظر گرفتن سایر عوامل، این خطر هم از بین رفت. ایشان در ادامه افزود: در مجموع، این نشان داده است که خود داروهای ضد افسردگی سبب بالا رفتن خطر مبتلا شدن به اوتیسم و اختلال بیش فعالی نمی شوند، بلکه به احتمال زیاد به جهت عوامل دیگری همچون استعداد ژنتیکی برای مبتلا شدن به بیماری هایی مانند اختلال بیش فعالی، اوتیسم و بیماریهای سلامت روان است.
منبع: پاراسول