ارتباط پیری و افزایش ریسک سرطان در جوانان
پاراسول: نسل های جوان تر در معرض خطر بیشتر مبتلاشدن به سرطان در اوایل زندگی خود هستند و یک مطالعه جدید یک توضیح بالقوه را عرضه می کند.
به گزارش پاراسول به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که به نظر می آید پیری بیولوژیکی «فرسودگی و ساییدگی» تسریع شده در میان افراد جوان تر، در نحوه واکنش بدن آنها به سرطان اختلال بوجود می آورد.
محققان دریافتند که هرچه سن بیولوژیکی یک فرد جوان بالاتر باشد، خطر مبتلاشدن به سرطان در او بیشتر است.
این مطالعه همینطور نشان داد که پیری سریع تر، خطر مبتلاشدن به سرطان را در میان بعضی از سیستم های اندام در بزرگسالان جوان تر بالا می برد.
به عنوان مثال، پیری پیشرفته سیستم ایمنی با سرطان ریه زودرس مرتبط بود، در صورتیکه پیری تسریع شده بافت چربی با سرطان روده بزرگ زودرس مرتبط بود.
«یین کائو»، محقق ارشد و دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «اگر بتوانیم افراد جوان تری را که هنوز سالم هستند و بیشترین خطر مبتلاشدن به سرطان را دارند، شناسایی نماییم، می توانیم بر روی استراتژی های پیشگیری و تشخیص زودهنگام برای اشخاصی که بیشترین سود را از مداخلات زودهنگام می برند، تمرکز نماییم.»
محققان در یادداشت های پیش زمینه گفتند که سرطان های تشخیص داده شده زیر ۵۰ سال در سرتاسر جهان بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹، ۲۴ درصد افزایش پیدا کرده است.
محققان در یادداشت های پیش زمینه گفتند که در ایالات متحده، بریتانیا، کانادا و استرالیا، اشخاصی که در دهه ۱۹۹۰ متولد شده اند، در مقایسه با اشخاصی که در دهه ۱۹۶۰ متولد شده اند، حداقل ۴ برابر بیشتر در معرض خطر مبتلاشدن به سرطان روده بزرگ زودرس هستند.
با این حال، محققان گفتند که معلوم نیست چرا جوانان در معرض خطر مبتلاشدن به سرطان هستند، برای اینکه سرطان قبلاً یک بیماری در رابطه با افزایش سن درنظر گرفته می شد.
بزرگسالان مسن معمولا در معرض خطر بیشتری هستند برای اینکه زمان بیشتری برای تجمع لطمه سلولی که می تواند موجب رشد سرطان شود، داشته اند.
محققان گمان می کنند که پیری بیولوژیکی پیشرفته امکان دارد یکی از عوامل محرک باشد. پیری بیولوژیکی، سنی است که بدن ما بر مبنای فرسودگی زندگی روزمره، بر خلاف سن تقویمی که تاریخ تولد ما نشان می دهد، شکل می گیرد.
برای این مطالعه جدید، محققان داده های بیشتر از ۱۵۴۰۰۰ بزرگسال جوان را در بیوبانک بریتانیا، یک پروژه تحقیقاتی سلامت در مقیاس بزرگ، و بیشتر از ۱۰۰۰۰ شرکت کننده در یک برنامه تحقیقاتی مشابه در ایالات متحده، تحلیل و بررسی کردند.
این تیم از آزمایش های خون و ژنتیک برای ارزیابی سن بیولوژیکی افراد متعلق به نسل های مختلف استفاده نمود. این آزمایش ها هم پیری بیولوژیکی کلی و هم سن بیولوژیکی اندام های خاص را ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد که در مقایسه با افراد مسن تر، اشخاصی که اخیراً متولد شده اند، روند پیر شدن سریع تری دارند.
به عنوان مثال، ساکنان بریتانیا که مابین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵ متولد شده اند، بعد از درنظر گرفتن سن تقویمی، ۲۳ درصد پیرتر از اشخاصی بودند که مابین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ متولد شده اند.
به همین ترتیب، آمریکایی هایی که مابین سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ متولد شده اند، بطور میانگین ۹۲ درصد سریع تر از اشخاصی که مابین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ متولد شده اند، پیر می شوند.
محققان گفتند که این افزایش سن با ۸ درصد افزایش ریسک مبتلاشدن به سرطان های زودرس اندام ها مرتبط بود.
طبق این مطالعه، هنگامی که شرکت کنندگان بر مبنای سطح پیری بیولوژیکی خود گروه بندی شدند، اشخاصی که بیشترین پیری را داشتند، ۱۵٪ افزایش ریسک مبتلاشدن به سرطان زودرس داشتند.
محققان گفتند که این افزایش ریسک حتی بعد از کنترل عوامل ژنتیکی سرطان نیز ادامه داشت.
محققان گفتند که هنوز معلوم نیست چه چیزی این پیری پیشرفته را هدایت می کند. عوامل محیطی، سبک زندگی و اجتماعی همگی می توانند اثری ماندگار بر بدن نسل های جوان تر بگذارند و موجب پیری زودرس شوند.
به اجمال، یین کائو، محقق ارشد و دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، در یک بیانیه خبری گفت: اگر بتوانیم افراد جوان تری را که هنوز سالم هستند و بیشترین خطر مبتلاشدن به سرطان را دارند، شناسایی نماییم، می توانیم بر روی استراتژی های پیشگیری و تشخیص زودهنگام برای اشخاصی که بیشترین سود را از مداخلات زودهنگام می برند، تمرکز نماییم. پژوهشگران در یادداشت های پیش زمینه گفتند که سرطان های تشخیص داده شده زیر ۵۰ سال در سراسر جهان بین سالیان ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹، ۲۴ درصد افزوده شده است. پژوهشگران در یادداشت های پیش زمینه گفتند که در ایالات متحده، بریتانیا، کانادا و استرالیا، اشخاصی که در دهه ۱۹۹۰ متولد شده اند، در مقایسه با اشخاصی که در دهه ۱۹۶۰ متولد شده اند، حداقل ۴ برابر بیشتر در معرض خطر مبتلاشدن به سرطان روده بزرگ زودرس هستند. در عین حال، پژوهشگران گفتند که مشخص نیست چرا جوانان در معرض خطر مبتلاشدن به سرطان هستند، به جهت اینکه سرطان قبلاً یک بیماری در ارتباط با افزایش سن در نظر گرفته می شد. بزرگسالان مسن بطور معمول در معرض خطر بیشتری هستند به جهت اینکه زمان بیشتری برای تجمع لطمه سلولی که می تواند سبب رشد سرطان شود، داشته اند. پژوهشگران گمان می کنند که پیری بیولوژیکی پیشرفته امکان دارد یکی از عوامل محرک باشد. این آزمایش ها هم پیری بیولوژیکی کلی و هم سن بیولوژیکی اندام های خاص را ارزیابی کردند. نتایج نشان داد که در مقایسه با افراد مسن تر، اشخاصی که اخیراً متولد شده اند، روند پیر شدن سریع تری دارند. بعنوان مثال، ساکنان بریتانیا که مابین سالیان ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵ متولد شده اند، پس از در نظر گرفتن سن تقویمی، ۲۳ درصد پیرتر از اشخاصی بودند که مابین سالیان ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ متولد شده اند. به همین ترتیب، آمریکایی هایی که مابین سالیان ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ متولد شده اند، به طور میانگین ۹۲ درصد سریع تر از اشخاصی که مابین سالیان ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ متولد شده اند، پیر می شوند. پژوهشگران گفتند که این افزایش سن با ۸ درصد افزایش خطر مبتلاشدن به سرطان های زودرس اندام ها مرتبط بود. طبق این مطالعه، هنگامی که شرکت کنندگان بر اساس سطح پیری بیولوژیکی خود گروه بندی شدند، اشخاصی که بیشترین پیری را داشتند، ۱۵٪ افزایش خطر مبتلاشدن به سرطان زودرس داشتند. پژوهشگران گفتند که این افزایش خطر حتی پس از کنترل عوامل ژنتیکی سرطان نیز ادامه داشت. پژوهشگران گفتند که هنوز مشخص نیست چه چیزی این پیری پیشرفته را هدایت می کند.
منبع: parasol.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب