چطور اختلالات خواب منجربه آلزایمر و دیابت می شود؟
به گزارش پاراسول، خواب دیگر فقط یک دوره استراحت نیست که فرد روز خویش را با آن به پایان می رساند، بلکه حالا در کنار تغذیه و فعالیت بدنی، یکی از مهم ترین ارکان سلامت جسمی و روانی شمرده می شود.
زینب کامرانی: در طول خواب، بدن از فعالیت کردن باز نمی ماند؛ بلکه مجموعه ای پیچیده از فرآیندهای حیاتی شروع می شود که بر مغز، قلب، سیستم ایمنی، متابولیسم و حتی سلامت روان تأثیر می گذارد.
تحقیقات جدید نشان داده است که اختلالات خواب یا کمبود مزمن خواب نه فقط منتج به خستگی روزانه می شود، بلکه ممکنست با افزایش ریسک مبتلاشدن به بیماریهای جدی مانند آلزایمر، دیابت، بیماریهای قلبی و افسردگی نیز ارتباط داشته باشد.
بیدار ماندن تا دیروقت چه ارتباطی با آلزایمر دارد؟
آمیلوئید بتا، پروتئینی است که مغز بصورت طبیعی تولید می کند، اما مشکل زمانی آغاز می شود که بدن نتواند آنرا بصورت موثر از بین ببرد، ازاین رو میان سلول های عصبی تجمع می یابد و پلاک هایی را تشکیل می دهد که از برجسته ترین علایم در رابطه با بیماری آلزایمر به شمار می آید.
محققان می گویند خواب عمیق به مغز کمک می نماید تا این پروتئین را از بین ببرد، در صورتیکه خواب منقطع یا شب بیداری مزمن، کارآیی این پروسه را می کاهد و به پروتئین های مضر اجازه می دهد تا بتدریج تجمع یابند.
مطالعات نشان داده اند که حتی یک شب محرومیت شدید از خواب می تواند بطور موقت سطح آمیلوئید بتا را در مغز افزایش دهد، اما بیشترین خطر با اختلالات خواب مانند بی خوابی مزمن یا آپنه خواب مرتبط می باشد که سال ها ادامه دارند.
دانشمندان همین طور باور دارند که نوعی از پروتئین آمیلوئید بتا که بعنوان Aβ۴۲ شناخته می شود، خطرناک ترین نوع آن به حساب می آید برای اینکه بیشتر مستعد تجمع در مغز است و ممکنست به التهاب عصبی و لطمه به سلول های مسئول حافظه منجرشود.
خواب و سلامت روان
تأثیر خواب به حافظه و مغز محدود نمی گردد، بلکه به سلامت روان و کنترل حواس نیز توسعه پیدا می کند. خواب خوب به مغز فرصتی می دهد تا استرس ها و احساسات روزانه را پردازش کند، در صورتیکه محرومیت از خواب به افزایش اضطراب، تنش و نوسانات خلقی منجر می شود و ممکنست خطر مبتلاشدن به افسردگی را در طولانی مدت افزایش دهد.
کارشناسان خاطرنشان می کنند که اختلالات خواب اغلب با شرایط روانی مرتبط هستند، برای اینکه بی خوابی می تواند هم علت و هم پیامد اختلالات خلقی باشد.
در طول خواب چه اتفاقی برای قلب می افتد؟
در طول خواب طبیعی، فشار خون و میانگین ضربان قلب کاسته می شود و به قلب و رگ های خونی مهلتی برای استراحت و تجدید قوا می دهد.
با این حال، خواب ناکافی یا منقطع می تواند به افزایش سطح استرس و التهاب در بدن منجر شود که با خطر افزایش احتمال مبتلاشدن به فشار خون بالا، بیماری قلبی و سکته مغزی مرتبط می باشد. آپنه خواب نیز یک اختلال خواب خطرناک به شمار می آید که می تواند بصورت مستقیم بر سلامت قلب و سطح اکسیژن بدن تأثیر بگذارد.
خواب و دیابت؛ یک رابطه پنهان
از نظر متابولیکی، خواب اهمیت بالای ی در تنظیم پاسخ بدن به انسولین و میزان قند خون دارد. پژوهشگران تأکید می کنند که خواب عمیق به بدن کمک می نماید تا تعادل هورمونی را حفظ کند و حساسیت سلول ها به انسولین را بهبود بخشد، در صورتیکه کم خوابی با افزایش ریسک مبتلاشدن به دیابت نوع ۲ مرتبط می باشد، به ویژه هنگامی که برای مدت طولانی ادامه یابد.
کمبود خواب همین طور بر هورمون های مسئول گرسنگی و سیری تأثیر می گذارد، اشتها را برای غذاهای پرچرب و شیرین بالا می برد و احتمال افزایش وزن و چاقی را بالا می برد.
سیستم ایمنی بدن نیز تحت تأثیر قرار می گیرد
فواید خواب فقط به مغز و قلب محدود نمی گردد، برای اینکه نقش کلیدی در پشتیبانی از سیستم ایمنی بدن دارد. بدن در طول خواب، تولید تعدادی از مواد ایمنی ضروری جهت مقاومت در مقابل عفونت و التهاب را بیشتر می کند، در صورتیکه افرادی که از کم خوابی رنج می برند به سبب ضعف پاسخ سیستم ایمنی، بیشتر در معرض بیماری ها قرار دارند.
آیا خوابیدن به مدت طولانی همیشه مفید است؟
کارشناسان بهداشت نسبت به خواب مداوم و بیش از اندازه هشدار می دهند، برای اینکه خوابیدن برای مدت طولانی ممکنست نشانه ای از مشکلات سلامتی یا روانی نهفته باشد و همین طور ممکنست با کندذهنی و کاهش فعالیت بدنی ارتباط داشته باشد. کارشناسان تاکید می کنند این امر فقط با ساعات خواب مرتبط نیست، بلکه کیفیت و منظم بودن خواب نیز مهمست.
سازمان های بهداشتی سفارش می کنند که بزرگسالان به طور معمول روزانه ۷ تا ۸ ساعت بخوابند، برنامه های منظم خواب شان را حفظ کنند و پیش از خواب، کمتر در معرض صفحه نمایش و محرک ها قرار بگیرند.
منبع: الجزیره
منبع: پاراسول
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب